Wachter van de Staatsliedenbuurt

Deze torenkamer is me dierbaar. Op de brug onder hem heb ik zo veel nachtelijke afscheidsmomenten gehad. Dan kwamen we van de West Pacific. We liepen na sluitingstijd nog wat met elkaar op. Moe, dronken beetje rillerig. We wilden eigenlijk niet naar huis. Op de brug onder deze wachter namen we dan toch afscheid. Yvo ging terug de Staatsliedenbuurt in, Machteld fietste over de Nassaukade naar het Mercatorplein en ik ging onder het spoor door naar de Spaarndammerbuurt.

Dat is lang geleden, die tijd bestaat niet meer. Maar deze toren is nog altijd mijn getuige. Hij was er toen en is er nu nog steeds. Hij waakt daar. Of wij nu allemaal weg zijn of niet.